
ဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိပြည်၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတွင် သီတင်းသုံးတော်မူစဉ်၊ တပည့်သာဝကတစ်ပါးအား ဂုဏ်ကြီးမြတ်ပုံကို ဟောတော်မူသော ဥဏှဝနဇာတ်မည်၏။
လွန်လေပြီးသော ကာလတပါး၊ ဗာရာဏသီပြည်ဝယ်၊ ဗြဟ္မဒတ်မင်း မင်းပြုစဉ်၊ ဘုရားအလောင်းသည် ပဏ္ဍဝအမည်ရသော မင်းမျိုးဖြစ်၍၊ မင်းအဖြစ်ကို အရတော်မူ၏။
မင်းအလောင်းသည် အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။
ထိုမင်းကြီး၏ အမတ်တစ်ပါးကား၊ ဥဏှဝန အမည်ရ၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီး၏ အကြိုက်အတော်ကို အမြဲသိ၏။
မင်းကြီးကား၊ တရားမ စ၊ အကျင့်မ ကောင်း။
အမတ်ကား၊ မင်းကြီး၏ အစေအပါး၊ အများအပြား နှင့် အတူ၊ မကောင်းမှုကို အမြဲ ကြံ၏။
တစ်နေ့သ၌၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို ခေါ်၍၊
"အမတ်ကြီး၊ ငါသည် ယခု အခါတွင်၊ အနန္တရကံကို ကျူးလွန်၍၊ အပါယ်လေးဘုံသို့ ကျရောက်အံ့ဟု၊ အဘယ်သို့ ထင်သနည်း။"
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ ခရီးလမ်းမ ကြောင်း၊ အကျင့်မ ကောင်းသော အမတ် ဖြစ်၏။
မင်းကြီး၏ အကြိုက်အတော်ကို အမြဲသိ၏။
မင်းကြီးကား၊ အနန္တရကံကို ကျူးလွန်၍၊ အပါယ်လေးဘုံသို့ ကျရောက်အံ့ဟူသော စကားကို ကြားရသော အခါ၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အဘယ်သို့ အကျွန်ုပ်ကို ထိုသို့ မေးတော်မူသနည်း။ အရှင်မင်းကြီးကား၊ မကောင်းမှုကို မပြုပါ။ အကျင့်ကောင်းကို ကျင့်တော်မူပါသည်။"
မင်းကြီးကား၊ စကားကို ကြားရသော အခါ၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနောက်၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို ခေါ်၍၊
"အမတ်ကြီး၊ ယနေ့ ငါသည် မကောင်းမှုကို အဘယ်သို့ ပြုရမည်နည်း။"
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီး၏ အကြိုက်အတော်ကို အမြဲသိ၏။
ထိုနေ့ကား၊ အမတ်ကား၊ မကောင်းမှုကို အမြဲ ကြံ၏။
မင်းကြီးကား၊ မကောင်းမှုကို အဘယ်သို့ ပြုရမည်နည်း ဟူသော မေးခွန်းကို ကြားရသော အခါ၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ ယနေ့ကား၊ အကျွန်ုပ်ကို အမတော်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေးတော်မူပါ။"
မင်းကြီးကား၊ စကားကို ကြားရသော အခါ၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
သို့ရာတွင်၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်၏ အကြိုက်အတော်ကို အမြဲသိ၏။
ထိုကြောင့်၊ မင်းကြီးကား၊ အမတော်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
အမတော်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ အမတော်ကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို ခေါ်၍၊
"အမတ်ကြီး၊ အဘယ်သို့ အကျွန်ုပ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေးသနည်း။"
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် နက်နဲ၏။
အမတော်ကား၊ မကောင်းမှုကို မပြုပါ။
အကျင့်ကောင်းကို ကျင့်တော်မူပါသည်။
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနောက်၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို ခေါ်၍၊
"အမတ်ကြီး၊ ယနေ့ ငါသည် မကောင်းမှုကို အဘယ်သို့ ပြုရမည်နည်း။"
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီး၏ အကြိုက်အတော်ကို အမြဲသိ၏။
ထိုနေ့ကား၊ အမတ်ကား၊ မကောင်းမှုကို အမြဲ ကြံ၏။
မင်းကြီးကား၊ မကောင်းမှုကို အဘယ်သို့ ပြုရမည်နည်း ဟူသော မေးခွန်းကို ကြားရသော အခါ၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ ယနေ့ကား၊ အကျွန်ုပ်ကို အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
သို့ရာတွင်၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်၏ အကြိုက်အတော်ကို အမြဲသိ၏။
ထိုကြောင့်၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အဘယ်သို့ အကျွန်ုပ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေးသနည်း။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
— In-Article Ad —
ကိုယ့်ကိုယ်ကိုအေးမြအောင်ထားခြင်းဖြင့် အများအကျိုးကိုပြုနိုင်ပါသည်။
ပါရမီ: မေတ္တာ
— Ad Space (728x90) —
143Ekanipātaသုမင်္ဂလဇာတ်တော်အလွန်တရာ စည်ပင်သာယာသော သာဝတ္ထိပြည်ကြီးတွင် ပဉ္စမင်းအမည်ရှိသော မင်းတစ်ပါး စိုးစံတော်မ...
💡 မေတ္တာတရားသည် အလွန်ကြီးမားသော အာနိသင်ရှိသည်။ မေတ္တာတရားဖြင့် အချင်းချင်း ဆက်ဆံပါက ငြိမ်းချမ်းသာယာသော ဘဝကို ရရှိနိုင်သည်။ မေတ္တာတရားသည် ရန်သူကိုပင် မိတ်ဆွေဖြစ်စေနိုင်သည်။
449Dasakanipātaမဟာကပိ ဇာတ်တော် ကပိ (မျောက်) များထဲတွင် အလွန်တရာ ထူးချွန်ထင်ရှားလှသော မဟာကပိ မျောက်ဘုရင်တစ်ပါး ရှိတ...
💡 အန္တရာယ်ကို မကြောက်ရွံ့၍ မိမိ၏ အကျိုးစီးပွားကို ဆောင်ရွက်သူသည် အောင်မြင်မှု ရရှိသည်။ ခေါင်းဆောင်ကောင်းတစ်ဦးသည် မိမိ၏ နောက်လိုက်နောက်ပါတို့၏ အကျိုးကို ရှေးရှု၍ ဆောင်ရွက်ရသည်။
482Terasanipātaမျောက်အကြောင်း (ဤနိပါတ်သည် ဘုရားရှင် ကိုယ်တော်တိုင် ဟောကြားတော်မူခဲ့သော အဋ္ဌကထာ မဟာနိပါတ်ပါဠ်တော်လာ...
💡 အလှအပကို အကြောင်းပြု၍ ပညာကို မမေ့သင့်။ အသိတရားနှင့် ပညာရှိသော အကြံအစည်တို့သည် အလှအပထက် မြတ်သည်ဖြစ်၏။
450Dasakanipātaအလောင်းအလျောင်းဘုရားရှင်သည် ရှေးအခါက ကောသလတိုင်း၌ မဟာသုမမင်းအဖြစ်ကို ရယူတော်မူခဲ့သည်။ ထိုမင်းသည် သာသ...
💡 မေတ္တာတရားသည် အလွန်အရေးကြီးသည်။ စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် သူတစ်ပါးကို ကူညီခြင်းသည် စစ်မှန်သော ပျော်ရွှင်မှုကို ဆောင်ကြဉ်းပေးမည်။
317Catukkanipātaမဟာမောရဇာတ်ရှေးရှေးတုန်းက ကမ္ဗောဇတိုင်းပြည်တွင် မဟာမောရ မည်သော ဥဒေါင်းမင်းတစ်ပါး ရှိခဲ့သည်။ ထိုဥဒေါင...
💡 ဉာဏ်ပညာနှင့် ရဲစွမ်းသတ္တိသည် လွတ်လပ်ခွင့်ကို ကာကွယ်ပေးသည်။
327Catukkanipātaကုက္ကုရ (Kukkura Jataka)ရှေးခေတ်အခါက ပန်းဝါရောင်တောက်တောက်နဲ့ လှပတဲ့ မြို့တစ်မြို့မှာ ဘုရင်တစ်ပါး အု...
💡 ကြောက်စိတ်ကို အကြောင်းရင်းကို နားလည်ပြီး သတိပဋ္ဌာန်ဖြင့် ဖြေရှင်းနိုင်သည်။
— Multiplex Ad —